Szukaj
Kalendarz
    Sierpień 2017
    P W Ś C P S N
    « Lis    
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
Operacje plastyczne
    Każdy chce wyglądać pięknie i pociągająco i tyczy się to już nie tylko pań, ale również panów, którzy coraz częściej decydują się na różne kuracje zdrowotne i estetyczne, żeby tylko lepiej wyglądać. To jedna z przyczyn, dla której w Polsce tak szybko i tak prężnie rozwija się medycyna estetyczna i dla której Polacy tak chętnie poddają się różnym zabiegom upiększającym. Niektóre z nich z medycznego punktu widzenia mogą być nawet bardzo niebezpieczne, zwłaszcza gdy wiążą się z zabiegiem operacyjnym, czyli inwazyjnym modyfikowaniem czyjegoś wyglądu. Są oczywiście takie techniki medycyny estetycznej, które nie wymagają zaangażowania operacyjnego czy farmaceutycznego. Chodzi tu głównie o stosowanie różnych kremów i maści na bazie przeróżnych ziół albo biopierwiastków, które wpływają pozytywnie na organizm i jednocześnie nie powodują u niego wyniszczeń od środka. Takie kuracje estetyczne nazywane są w medycynie działaniami nieinwazyjnymi i bardzo często są nawet polecane przez lekarzy dermatologów. Ponieważ jednak cała medycyna – nie tylko estetyczna i nie tylko związana z branżą kosmetyczną – wciąż się rozwija i ewoluuje, bardzo prawdopodobne, że w ciągu kolejnych kilkunastu lat lekarze opracują jeszcze inne metody skutecznego zmieniania i upiększania wyglądu.

    Chodzi przede wszystkim o wyeliminowanie z medycyny estetycznej różnego rodzaj operacji i zabiegów operacyjnych, które mogą mieć negatywny wpływ na organizm i choć z pozoru dają pozytywne efekty (polepszenie wyglądu), to na dłuższą metę okazują się bardzo groźne. Tak jest na przykład w przypadku niegroźnego wedle opinii publicznej botoksu, zwanego medycznie jadem kiełbasianym. Jego działanie na skórę, wygładzanie zmarszczek i odmładzanie jej jest widoczne praktycznie od razu, zwłaszcza gdy zabieg ten wykona profesjonalny lekarz. Jednak jeśli są one stale ponawiane i regularnie powtarzane, organizm zaczyna bardzo negatywnie reagować na ten związek chemiczny, co często prowadzi do wyjątkowo niebezpiecznych powikłań zdrowotnych.

Stwardnienie rozsiane

Stwardnienie rozsiane to groźna choroba młodych osób, która doprowadza do degrengolady. Jest to choroba z grupy chorób autoimmunologicznych. Choroby autoimmunologiczne mają to do siebie, że niszczą komórki własnego organizmu – zbierają się w grupy i niszczą się nawzajem. W przypadku stwardnienia rozsianego celem ataku tychże komórek własnego organizmu jest mielina, czyli warstwa osłonowa znajdująca się na komórkach nerwowych. Komorki nerwowe pozbawione tej warstwy ochronnej są w ogromnym stopniu narażone na zniszczenie degradacje, co skutkuje problemami z układem nerwowym, czyli z funkcjonowaniem w życiu. Bardzo szybko pojawiają się problemy z używaniem kończyć górnych lub dolnych, z poruszaniem się, z myśleniem, z zapamiętywaniem i z innymi czynnościami. W badaniu mózgu wychodzą widoczne połacie w mózgu, które są zajęte przez atak komórek. Powstaje tak zwana tkanka nieaktywna w mózgu, która z czasem staje się umierająca. Osoby ze stwardnieniem rozsianym żyją krócej niż osoby zdrowe.

Stwardnienie rozsiane to choroba autoimmunologiczna, co oznacza, że komórki ciała atakują innego komórki tego samego ciała, niszczą się nawzajem. Cierpi na tym oczywiście właściciel takiego ciała. Komórki atakują osłonkę mielinową, czyli tkankę tłuszczową ochraniającą komórki nerwowe. Takie autoagresywne działanie własnych komórek ciała powoduje, że zaburza się działanie układu nerwowego, ale także zaburza się równowaga krew-mózg. Kiedy powstają dziury w tych układach i przenika krew do mózgu, zaczynają powstawać liczne problemy, zaczynając na przykład od obrzęków. Kiedy powstają obrzęki, zaczynają produkować się także specyficzne enzymy, które atakują kolejne tkanki, bo niektóre enzymy nigdy nie powinny znaleźć się w określonym obszarze ciała. Ludzie chorują na stwardnienie rozsiane już od średniego wieku. Choroba ta może objawić się nagle i jest bardzo uciążliwa, prowadzi do powstawania depresji. Same stany depresyjne zresztą czasami są objawem bezpośrednim choroby i są tak jakby symptomem pojawiających się zmian organicznych.